US and Israeli foreign policy: 2007

Monday, December 31, 2007

W 2008 roku nie będziemy mieli do czynienia już z aż tak dynamicznym wzrostem gospodarczym jak w mijającym.

Gospodarka przyhamuje
Nasz Dziennik, 2007-12-31
Niezależnie od lekkiego przyhamowania gospodarki powinniśmy mieć do czynienia z dalszym spadkiem bezrobocia, choć już nie tak znaczącym jak w ostatnich latach

W 2008 roku nie będziemy mieli do czynienia już z aż tak dynamicznym wzrostem gospodarczym jak w mijającym. Dlatego tym większa jest rola rządu, by przygotował warunki podtrzymania solidnego wzrostu PKB. Z niecierpliwością czekamy więc na konkretne działania nowej ekipy rządzącej, która żyjąc jeszcze zwycięskimi wyborami, koncentruje się raczej na zwiększaniu popularności, próbując wykazać, jakie to rzekomo wielkie szkody wyrządzili naszej gospodarce jej poprzednicy.

Fakty dla utyskujących na poczynania poprzedniego rządu w dziedzinie gospodarki są jednak nieubłagane. Mijający rok zakończymy bowiem z około 6,5-procentowym wzrostem gospodarczym. Biorąc ponadto pod uwagę 6,1-procentowy wzrost produktu krajowego brutto w roku 2006, przez ostatnie dwa lata mieliśmy do czynienia z najdynamiczniejszym wzrostem naszej gospodarki od dziesięciu lat.
Niezależnie jednak, kto znalazłby się u sterów władzy w 2008 roku, musiałby się zmierzyć ze spadkiem koniunktury i zarazem z koniecznością podjęcia działań dla podtrzymania jak największego wzrostu PKB. Wraz z nowym rokiem wejdziemy bowiem w okres pewnego spowolnienia gospodarki. Nie będzie ono jednak aż tak bardzo gwałtowne. Jeszcze poprzedni rząd, przygotowując projekt budżetu państwa na 2008 rok, założył obniżenie dynamiki wzrostu gospodarczego do 5,5 procent. Związane to będzie między innymi z obniżką koniunktury w gospodarce światowej, ale też będzie wynikać z sytuacji wewnątrz naszej gospodarki. Znaczna poprawa koniunktury gospodarczej w poprzednich dwóch latach sprawiła bowiem, że wiele firm zbliżyło się do wyczerpania swoich "mocy produkcyjnych", a ich zwiększeniu skutecznie przeszkadza trudność w pozyskaniu wykwalifikowanych pracowników.
Na podtrzymanie wzrostu gospodarczego niebagatelny wpływ będzie mieć kwestia wykorzystania należnych nam funduszy ze środków unijnych. W tej sytuacji niepokoić musi oczekiwanie beneficjentów tych środków na odpowiednie rządowe decyzje o rozdzieleniu pieniędzy. Tym bardziej że jedynie do końca 2008 roku mamy czas na wykorzystanie pieniędzy przysługujących nam z UE na lata 2004-2006.
Niezależnie od lekkiego przyhamowaniu gospodarki powinniśmy mieć do czynienia z dalszym spadkiem bezrobocia, choć już nie tak znaczącym jak w ostatnich latach.
Poprawa sytuacji gospodarczej w ostatnich latach przełożyła się bowiem na wzrost zatrudnienia. A w ślad ze wzrostem liczby pracujących spadała też stopa bezrobocia. Chociaż jej zmniejszenie stymulowane było dodatkowo wyjazdami naszych rodaków do pracy za granicę. Jeszcze pod koniec 2003 roku mówiliśmy o rekordowym 20-procentowym bezrobociu. Na koniec listopada w urzędach pracy jako bezrobotni zarejestrowanych było już około 11,4 proc. czynnej zawodowo ludności. W przyszłym roku skala spadku bezrobocia nie będzie tak dynamiczna. Rząd zakłada jednak w budżecie państwa, że stopa bezrobocia na koniec 2008 roku powinna jednak osiągnąć wartość jednocyfrową.
Bezpośrednio na własnej skórze możemy natomiast odczuć wzrost inflacji. Będzie on wiązał się m.in. ze wzrostem cen żywności, a spowodowany będzie także podwyżką cen prądu, jak również drożejącą ropą naftową na światowych rynkach. Oczekiwany wzrost inflacji sprawia, że powinniśmy się również przygotować na to, iż Rada Polityki Pieniężnej po raz kolejny podniesie stopy procentowe.
Wielkim wyzwaniem dla rządzących będzie obniżenie wskaźnika zadłużenia naszego kraju. Jak bardzo obciąża nas zaciągany dług, wystarczy zaznaczyć, że wydatki przeznaczane rocznie na jego obsługę przekraczają połowę naszego deficytu budżetowego. O obniżeniu relacji długu publicznego w stosunku do dochodu narodowego jako jednym ze swoich priorytetów mówił nowy minister finansów Jacek Rostowski. Choć zapowiedział, iż chciałby obniżyć tę relację o 4-7 punktów procentowych, to jednak nie usłyszeliśmy, w jaki sposób miałoby się to stać.
W tej sytuacji może jednak cieszyć dużo niższy od planowanego na 2007 r. deficyt budżetowy. Według zapowiedzi Ministerstwa Finansów zamiast blisko 30-miliardowego deficytu będziemy mieli w 2007 r. deficyt rzędu 20-23 mld złotych. A przez wiele miesięcy mijającego roku utrzymywała się nawet nadwyżka budżetowa. W 2008 r. dobra koniunktura już nie będzie tak łaskawa i rząd musi być gotowy na to, iż deficyt nie będzie mniejszy od tego założonego w budżecie państwa, czyli 27-miliardowego.

Artur Kowalski

Wednesday, December 26, 2007

NEW Zionist Occupation of the Palestinian Nation

I believe the Israeli Zionist Jews have already destroyed themselves, morally, in the eyes of all `humane´ humans.
This is one of the most impressive documentaries I have seen in years.

Tuesday, December 25, 2007

blame should go to the Zionist education system.

Observations of an Ex-Zionist
by David Silon

Zionists refuse to acknowledge Palestinian Jews.

The many expulsions of Jews from various parts of Israel taking place today since the "disengagement" and Amona were are probably the most Zionist thing done in Israel's history, and this is why.

From the secular Zionist point of view, the new Jewish settlers living in occupied hostile
Jews are the indigenous inhabitants of Gaza (as well as the rest of Israel).
territory acted as a defensive shield against attacks on the major cities in the area. Now that "the settlers" have outlived their usefulness, they didn't need to be there any more. From the religious Zionist point of view, they were acting on orders from god.

The main difference between these two premises is that one is tremendously insulting to the Land (normal people simply don't think in such terms about their homeland) and the other is perceived to be tinged with racist overtones; i.e., the American Manifest Destiny of the westward movement of White Americans resulted in stealing land from the non-White native peoples because god told them to.

The secular Zionists also pointed to the demographics, the immorality of ruling over another people, and the extreme difficulty in protecting the "settlements," especially the isolated ones. But what they refused to emphasize was that, since the Oslo Accords, "Palestinians" have been ruled by "Palestinians." That is a fact regardless of the demographics. And if Israel were to give up the rest of Judea and Samaria, Israel would still be ruling over another people (like any other nation does) - Arabs are almost 50% of the Galilee and a substantial proportion in the Negev. More Israelis were killed defending the Galilee settlements, whether isolated or not, since 1967, than in all of Judea, Samaria and Gaza combined.

Under the Sharon government before and during the "disengagement," we saw that Israel could easily turn into a dictatorship: anti-disengagement activists were summarily arrested; demonstrations were banned, especially in certain areas; freedom of movement and assembly were limited; and anything that was orange was banned from public places. Many of these limitations on freedom continue even now. In addition, the riot police and the General Security Services (GSS) and many more such organizations are quintessentially Zionist - and racist not against Arabs - who were always treated as equals (or better) - but against Jews. Why?

The average Zionist (and this also included the Jews of Gaza) refused to recognize the fact that the Jews are the indigenous inhabitants of Gaza (as well as the rest of Israel), with roots going back almost 4,000 years - at least 2,000 years longer than the Arab history of occupation, constant civil wars, persecutions and expulsions. According to the Zionists, the Jews haven't had any roots in the country for 2,000 years; therefore, they could easily be moved around like chess pieces.

The fact is that modern Zionism refuses to acknowledge the Palestinian Jewish population, some of whom (the mustarabim) never left Israel during the mythical "2,000 years of exile". A story is told of David Ben-Gurion, who was called upon to answer questions posed by the Peel Commission in Palestine to investigate the Arab riots of 1936. He was asked (and I'm paraphrasing all this, but this is, basically, what transpired): 'Mr. Ben-Gurion, we've questioned Palestinian Arabs such as members from the Husseini, Nashashibi, Khalidi, families, etc. They were all born and raised in Palestine, families who have lived in Palestine for generations, while the Jews have just arrived from Russia and Poland. So how can you say you have more rights to Palestine than they do?'

To which the Zionist Ben Gurion replied: 'The Bible is our right, written in our language, on our land, thousands of years ago.'

Now, if you were part of the investigating team, what would you think? A normal person would have responded this way: 'All right. I come from Poland. But you want to talk about
Normal people simply don't think in such terms about their homeland.
families who have lived in Palestine for generations? Did you ask anyone from the Jewish Castel family, or Meyouchas, or Eliashar, or Azulai, etc. Did you ask any of the mustarabim? Did you speak to any of the thousands of Arab immigrants who came to Palestine since the start of the Zionist era and who are coming now as we speak, and which you people refuse to acknowledge? No? Then when you decide to do so, then we can talk.'

During the Arab bloodbaths of the 1920s and 1930s and the War of Independence, many Palestinian Jews became refugees. Although they were eventually resettled into new homes, their emotional plight was completely ignored by the Zionists. It still is today, by secular and religious alike, especially during Arab-Israeli negotiations, when the Zionists consider Palestinian Arab suffering more important than Palestinian Jewish suffering.

Of course, a major part of the blame should go to the Zionist education system. Zionist history has often taught (if at all) that pre-Zionist Jews in Palestine were backward, ignorant, did nothing but pray all day and the like. Religious Zionism has taught that god gave the Jews the land of Israel. Is it any wonder, therefore, that today, the majority of the descendants of these pre-Zionist Palestinian Jews, being bombarded with this kind of information, day after day and year after year, now hate their own families so much that they end up joining such groups as Kadima or Meretz or Peace Now?

If today's maltreatment of Jews, especially in Judea and Samaria, is to stop, then all Jews, religious and secular, must acknowledge their thousands-years heritage and roots in their homeland - like normal people do with their homelands.
16 Tevet 5768 / 25 December 07